شاهنامه

 آغاز کتاب

به نام خداوند جان و خرد   کزین برتر اندیشه بر نگذرد

خداوند نام و خداوند جای   خداوند روزی ده رهنمای

خداوند کیوان و گردان سپهر   فروزنده ی ماه و ناهید و مهر

ز نام ونشان و گمان برتر ست   نگارندهی بر شده پیکر است

به بینندگان آفریننده راه   نبینی مرنجان دو بیننده را

نباید بدو نیز اندیشه را   که او برتر ازنام و از جایگاه

سخن هر چه زین گوهران بگذرد   نباید بدو راه جان و خرد